Samen bent u namelijk het lichaam van Christus, en ieder afzonderlijk Zijn leden. (1 Kor. 12:27)

Oproep tot ootmoed en gebed!

‘Wanneer Ik de hemel sluit, zodat er geen regen valt, of wanneer Ik de sprinkhaan gebied om het land te verslinden, of wanneer Ik pest onder Mijn volk zend,en Mijn volk, waarover Mijn Naam is uitgeroepen, in ootmoed buigt en bidt, en zij Mijn aangezicht zoeken, en zij zich bekeren van hun slechte wegen, dan zal Ík vanuit de hemel horen, hun zonden vergeven en hun land genezen.’
(2 Kronieken 7: 13 en 14)

Deze tekst reikte iemand mij aan met betrekking tot de situatie in deze dagen, waarin we bevreesd zijn voor het virus dat rond waart. Het is zeer besmettelijk is en er zijn reeds mensen door overleden.
Vergaande maatregelen worden genomen en zelfs kerkdiensten worden afgelast of met een minimale bezetting gehouden. Dit alles om verdere besmetting te voorkomen.

De genomen maatregelen zijn goed. Luther schrijft ergens: ‘Sommigen weigeren om medicijnen in te nemen, en mijden geen plaats of persoon waar hun aanwezigheid niet is vereist. Zó gaat het niet goed, lieve vrienden! Gebruik medicijnen, neem en doe wat zou kunnen helpen, ontsmet je huis, tuin, straat. Mijd ook personen en plaatsen, waar je naaste je niet nodig heeft en gedraag je als iemand die graag een grote stadsbrand wil helpen blussen. Want wat is de pest anders dan een vuur, dat geen hout en stro, maar lichaam en leven opvreet. Ik zal God bidden dat Hij ons genadig wil bewaren en beschermen. (…) Wil God mij echter wegnemen, dan zal Hij mij wel weten te vinden. In dat geval heb ik toch gedaan, wat Hij wilde dat ik zou doen en ben ik niet schuldig aan mijn eigen dood of aan de dood van andere mensen. Waar echter mijn naaste mij nodig heeft, wil ik geen plaats of persoon mijden, maar onbezorgd gaan en helpen zo goed ik kan… Kijk dat is een echt godvrezend geloof, dat niet roekeloos of vermetel is, en God ook niet verzoekt. ‘(einde citaat).

In zulke tijden kunnen bijzondere teksten, zoals bovengenoemd, voorbij komen. De Heere verschijnt in de nacht aan Salomo, nadat hij intens gebeden had bij de inwijding van de tempel. De Heere spreekt tot hem en geeft hem antwoord. De Heere maakt duidelijk, dat wanneer er ingrijpende dingen gebeuren, als er geen regen is, als er droogte ontstaat, als er een sprinkhanenplaag is of als er een pestepidemie ontstaat… Weet dan dat dit een roep is van de Heere, om je te verootmoedigen en tot Hem te gaan bidden.
Iemand wijst erop dat er in Australië eerst een grote hitte en geen regen was, en dat leidde tot bosbranden. De hele wereld kon de beelden zien. Ook was er sprake van een sprinkhanenplaag in Afrika. Nu is er een virus, begonnen in China en dat heeft zich in enkele weken over de hele wereld verspreid. In no-time blijkt, dat alles wat opgebouwd is en was, ook in de westerse wereld, ineens kwetsbaar en broos is. De wereld is niet maakbaar. Hoe hoogmoedig en trots is een mens, wanneer die denkt dat hij alles in zijn macht heeft. Maar deze virusbesmetting maakt duidelijk, dat alles ineen kan storten, ook de hele economie. Daarom zijn het ook waarschuwingen van Hem, Die alles in Zijn hand heeft.

Onze tekst wijst ook op de uitweg. ‘Mijn volk waarover Mijn Naam is uitgeroepen’… Ja, dan kunnen we denken aan Israël zelf. Zij zijn de eerste hoorders van deze belofte van God, maar vervolgens al degenen die gedoopt zijn, waar Gods Naam over is uitgeroepen. De christen, wanneer die zich in ootmoed buigt… en bidt…

Ootmoed. Dat is zo langzamerhand een verouderd woord geworden, wat weinig mensen nog kennen. De betekenis ervan is ‘een gevoel van onderdanigheid, inzonderheid tegenover God; deemoed, nederige onderwerping’ (Koenens woordenboek).

Veel mensen hebben hier niets mee, zoals die presentator van NPO 1 in gesprek met Gertjan Segers, die sprak over de actie dat christenen in ons land in gebed zouden gaan. Zoiets doet pijn, geeft verdriet en raakt je.
Men durft het nu niet belachelijk te maken, want we hebben allemaal elkaar nodig. En nu mag er ook respect zijn voor mensen die willen bidden… De ernst van de tijd noopt daartoe.

Maar hebben we ook als christenen dit niet uit te stralen? Juist als christenen die ook met de wereld mee hebben gedaan in oppervlakkigheid. Die God niet de eerste plaats hebben gegeven in hun leven, want andere dingen moesten en moeten altijd voorgaan boven de kerk(dienst) en bijbel(lezen). We willen wel alle series kijken, waarin regelmatig wordt gevloekt en er een sfeer is, die van God los is. De rustdag van God moet worden opgegeven. Al deze dingen raken onze God en Zijn eer! Daar kún je niet makkelijk over denken. Hij is een heilig God en HEERE.
Laten we in ootmoed ons buigen voor de Heere en bidden.
Bidden tot Hem en Zijn aangezicht zoeken. Een taak voor ons als christenen, om daarin voor te gaan, zonder in hoogmoed op anderen neer te kijken en met de vinger na te wijzen. Dat laatste past ons niet.
Wel klinkt in onze tekst een oproep tot bekering van onze slechte wegen. Dat moge ouderwets klinken, maar het is wel de weg tot verlossing, redding en behoud. Niet wat wij denken en vinden, maar wat de Heere spreekt en vraagt: dat is van belang.

Dan geeft God Zijn belofte, dat Hij vanuit de hemel zal horen en de zonden worden vergeven en hun land genezen. In die volgorde. Wij zijn misschien gelijk gericht op genezing… Maar daarvóór gaat het ook om de zonden te belijden. Met zonden naar God toe te gaan. Dan is er genezing. Daarvoor gaf Hij ons Jezus Christus! Tot Hem mogen we gaan met onze zonden. Tot Hem mogen we roepen als onze Middelaar en Hogepriester.
Dan zullen we weten dat Hij de Heelmeester is!

Ds. A.A. Floor